ตอนที่ 37 – อุปถัมภ์ไพร่

อำมาตย์: พวกเอ็งฟังให้ดี พวกข้าตัดสินใจแปรรูปโรงงานเราให้เป็นเอกชน อีกไม่นานพวกเอ็งไม่ต้องมารับใช้พวกข้าแล้ว ไพร่พาณิชย์จะเข้ามาบริหารแทน

ไพร่รับใช้: พวกกระผมรับใช้พวกท่านมานานแต่รุ่นลูกหลาน ท่านจะเอาพวกกระผมไปลอยแพให้ไพร่พาณิชย์ได้ยังไงขอรับ ท่านเมตตาพวกกระผมบ้างขอรับ

อำมาตย์: พวกข้าไม่ได้ลอยแพพวกเอ็ง พวกเอ็งทำงานกะไพร่พาณิชย์แทนพวกข้า แค่เปลี่ยนนายเท่านั้นเอง

ไพร่รับใช้: กระผมไม่คิดแบบนั้นขอรับ ไพร่พาณิชย์จะไม่ยอมอุปถัมภ์พวกเรา พวกเราจะกลายเป็นคนงานของไพร่พาณิชย์เหมือนพวกไพร่อุปถัมภ์นอกเรือน

อำมาตย์: เอ็งอย่าสู่รู้ เอ็งจะไปเหมือนพวกไพร่นอกเรือนได้ยังไง พวกเอ็งมีสวัสดิการจากสหภาพ เงินเดือนพวกเอ็งก็มากกว่าไพร่อุปถัมภ์

ไพร่รับใช้: กระผมไม่เชื่อขอรับ อีกหน่อยไพร่พาณิชย์ก็ต้องตัดเงินเดือนตัดสวัสดิการพวกกระผม ไม่ต่างกับที่ไพร่พาณิชย์ทำกะไพร่อุปถัมภ์ในโรงงานอื่นๆ

อำมาตย์: แล้วเอ็งจะให้ข้าำทำยังไง คลังเราก็ขาดรายได้ เศรษฐกิจไม่ดีพวกข้าเก็บภาษีได้ไม่เยอะ จะขึ้นภาษีไอ้พวกไพร่อุปถัมภ์มันก็จะประท้วงกันอีก ข้าก็ว่าเห็นทีต้องขายกิจการเราให้ไพร่พาณิชย์เอาเงินเข้าคลัง

ไพร่รับใช้: กระผมจะช่วยท่านจัดการไพร่อุปถัมภ์เองขอรับ ท่านขึ้นภาษีกะพวกมันเถอะ ถ้ามันออกมาประท้วง กระผมจะพาพวกในสหภาพมาลุยกะพวกมันเองขอรับ

อำมาตย์: อืม ความคิดเอ็งนี่เข้าที งั้นเดี๋ยวข้าจะประกาศขึ้นภาษี พวกเอ็งก็ช่วยกำราบไพร่อุปถัมภ์แล้วกัน

Advertisements
%d bloggers like this: