ตอนที่ 41 – คนบาป

ไพร่สละชีพ : พวกเอ็งมาชุมนุมปิดกั้นถนนกันนานแล้ว กีดขวางทางจราจรและรบกวนคนทำมาค้าขาย พวกเอ็งน่าจะกลับไปบ้านนอกกันได้แล้ว

ไพร่อุปถัมภ์ : ถ้าพวกข้าไม่กีดขวางทางจราจร อำมาตย์จะยอมเจรจากะพวกข้าหรือ พวกข้าเป็นทุกข์เพราะข้าวยากหมากแพง เจ็บไข้ได้ป่วยก็ไม่ีมีใครเหลียวแล พวกข้าก็ต้องเรียกร้องสิทธิแบบนี้

ไพร่สละชีพ : เอ็งทำแบบนี้เป็นการเบียดเบียนไพร่พระนครที่ต้องสัญจรไปมา พระท่านต้องบิณฑบาตทุกเช้า พวกเอ็งขัดขวางท่านก็เท่ากับทำบาป ข้าจะบอกให้เอาบุญ

ไพร่อุปถัมภ์ : ข้าไม่ได้ห้ามพระท่านบิณฑบาต ท่านก็ผ่านมาทางนี้ทุกวัน พวกเราทีนี่ก็ได้อาศัยทำบุญกะท่านด้วย

ไพร่สละชีพ : แต่เอ็งกีดขวางทางจราจร รถพยาบาลจะรับส่งคนป่วยคนชราก็ติดขัด ไหนจะพระผู้ใหญ่ที่ชราภาพ เจ็บป่วยฉุกเฉินจะเดินทางไปโรงพยาบาลก็มาติดขัดที่พวกเอ็ง ท่านเป็นอะไรไปบาปจะกินหัวพวกเอ็ง

ไพร่อุปถัมภ์ : พวกข้าไม่เคยกีดขวางทางคนป่วยหรือรถพยาบาล พวกเอ็งอย่าใส่ความกันมั่วซั่ว

ไพร่สละชีพ : ข้าขอเตือนพวกเอ็งให้สลายตัวกลับไปบ้านนอกเร็วๆนี้ ไม่งั้นหลวงก็ต้องปราบปรามพวกเอ็ง จะบาดเจ็บล้มตายกันไปเปล่าๆ

ไพร่อุปถัมภ์ : ถ้าพวกเอ็งไม่ยิง พวกข้าจะบาดเจ็บล้มตายได้ยังไง บาปกรรมก็อยู่กะพวกเอ็งนั่นแหละ

ไพร่สละชีพ : พวกเอ็งเป็นคนบาป ถ้าพวกข้ากำจัดพวกเอ็งพวกข้าก็ได้บุญ

ไพร่อุปถัมภ์ : เอ็งเอาอะไรมาตัดสินว่าพวกข้าเป็นคนบาป พวกข้าไม่ไ้ด้ฆ่าใคร พระท่านสัญจรไปมาพวกข้าก็ไม่เคยขัดขวาง พวกเอ็งต่างหากที่ขู่จะเอาชีวิตพวกข้า พวกเอ็งฆ่าพวกข้าเมื่อไรพวกเอ็งก็เป็นคนบาป

ไพร่สละชีพ : ข้าขี้เกียจจะพูดกะเอ็งแล้ว คนทำเพื่อชาติอย่างพวกข้ายังไงก็ได้บุญ แม้ว่าจะต้องฆ่าคนพวกข้าก็ฆ่าคนเพื่อชาติ

Advertisements
%d bloggers like this: