ตอนที่ 42 – กระชับพื้นที่


[ไพร่สละชีพเคลื่อนรถถัง รถเกราะ และกระจายสไนเปอร์ไปรอบๆที่ชุมนุมของไพร่อุปถัมภ์]

ไพร่พระนคร : ข้าว่าพวกเอ็งกลับบ้านนอกไปได้แล้ว พวกเอ็งกีดขวางทางสัญจรของพวกข้ามานานแล้ว คนทำมาค้าขายแถวนี้จะได้ทำิกินได้แบบแต่ก่อน พวกข้าอายนักท่องเที่ยวจริงๆ พวกเอ็งทำขายหน้าประเทศเรา

ไพร่อุปถัมภ์ : พวกเอ็งก็พูดเอาแต่ได้ ที่พวกเอ็งมีถนนหนทางสวยงามก็มาจากภาษีพวกข้าด้วย ภาษีมูลค่าเพิ่มที่พวกข้าจ่ายให้หลวงเป็นรายได้หลักของสรรพากร พวกเอ็งสบายอยู่เมืองหลวงแล้วจะไม่รับฟังความทุกข์ยากของพวกข้าเลยหรือ

ไพร่พระนคร : อำมาตย์ก็สร้างถนน สร้างเขื่อน สร้างโรงพยาบาลตามหัวเมืองให้พวกเอ็งแล้วไง มหาวิทยาลัยหัวเืมืองก็มี แล้วพวกเอ็งจะเอาอะไรอีก

ไพร่อุปถัมภ์ : ถ้าแค่นั้นพอแล้วญาติพี่น้องพวกข้าก็ไม่ต้องเข้ามารับจ้างในพระนคร ต้องซุกหัวอยู่บ้านเช่าแคบๆดมน้ำครำแบบนี้ เ็จ็บป่วยก็ต้องรอความปราณีจากหมอกะพยาบาล กว่าจะได้รักษาก็อาการปางตาย

ไพร่พระนคร : ข้าอยู่พระนครก็ไม่ได้สบาย ต้องรับใช้ท่านอำมาตย์ พวกข้าก็ทำเพื่อชาติ ไม่ได้เห็นแก่ตัวอย่างพวกเอ็ง

ไพร่อุปถัมภ์ : เอ็งเห็นแก่ตัวแล้วไม่ยอมรับ ที่เอ็งมาขอให้พวกข้ากลับบ้านนอกก็เพื่อพวกเอ็ง ไม่ใช่เพื่อชาตินี่หว่า

ไพร่พระนคร : ถ้าเอ็งคิดแบบนี้ข้า็ไม่อยากพูดด้วยแล้ว ให้ไพร่สละชีพสั่งสอนพวกเอ็งให้เข็ดหลาบดีกว่า

ไพร่อุปถัมภ์ : เอ็งคิดหรือว่าพวกเอ็งจะฆ่าพวกข้าให้สิ้นซากได้ เอ็งคิดหรือว่าพวกเอ็งจะนอนหลับสบายหลังจากที่เลือดนองพระนคร

ไพร่พระนคร : ไพร่สละชีพมีอาวุธมากมาย พวกเอ็งไม่มีวันชนะ

[ไพร่สละชีพยิงกระสุนใส่ไพร่อุปถัมภ์ สไนเปอร์ปฎิบัติการสังหารไพร่อุปถัมภ์อย่างเด็ดขาด]

Advertisements
%d bloggers like this: