ตอนที่ 44 – แตกแยก

ไพร่อุปถัมภ์ : พี่น้องไพร่ตายเป็นร้อยเ็จ็บเป็นพัน ข้าต้องการเรียกร้องความยุติธรรมให้พี่น้องที่ตายไป

ไพร่พระนคร : เมื่อไรพวกเอ็งจะกลับไปบ้านนอกกันซะที ข้าอยากให้พระนครสงบสุขแบบแต่ก่อน ข้าจะได้ไปดูหนังฟังเพลงให้สบายใจ

ไพร่อุปถัมภ์ : คนชาติเดียวกันโดนฆ่าตายกลางพระนครกันเป็นเบือ เอ็งยังมีอารมณ์ดูหนังฟังเพลงอีกหรือวะ

ไพร่พระนคร : เกี่ยวอะไรกะข้า ข้าอยู่ในพระนครของข้าดีๆ พวกเอ็งนั่นแหละเข้ามาก่อกบฏทำไม สมควรแล้วที่ทางการจะปราบปรามพวกเอ็งขั้นเด็ดขาด

ไพร่อุปถัมภ์ : เอ็งเอาอะไรมาพูดว่าพวกข้าเป็นกบฎ

ไพร่พระนคร : ก็พวกเอ็งเอาอาวุธสงครามเข้ามาในพระนคร

ไพร่อุปถัมภ์ : ถ้าพวกข้ามีอาวุธสงครามจริงจะตายกันเป็นเบือขนาดนี้ได้ไง

ไพร่พระนคร : ทางการมีอาวุธมากกว่าพวกเ็อ็งน่ะสิพวกเอ็งถึงได้ตายกัน

ไพร่อุปถัมภ์ : อย่ากล่าวหาพวกข้าลอยๆสิวะ เอ็งมีหลักฐานอะไร ข้าถึงต้องเรียกร้องความยุติธรรม ต้องไต่สวนหาหลักฐานกันให้กระจ่าง

ไพร่พระนคร : เอางั้นก็ได้ แต่พวกเอ็งกลับบ้านนอกไปก่อน ปล่อยให้อำมาตย์จัดการไต่สวนไป

ไพร่อุปถัมภ์ : ได้ไง แบบนั้นก็ฟังความข้างเดียวนี่หว่า

ไพร่พระนคร : พวกเอ็งกลับบ้านนอกไปก่อนเถอะ ถ้าพวกเอ็งอยู่ที่พระนครต่อก็รังแต่จะสร้างความวุ่นวาย ข้าอยากพาลูกไปกินโดนัทคริสปี้ครีมใจจะขาด

ไพร่อุปถัมภ์ : ถ้างั้นพวกเอ็งก็หดหัวอยู่ในพระนคร อย่าเดินทางมาเที่ยวรีสอร์ทตามบ้านนอกแล้วกัน ไม่งั้นจะได้เห็นดีกัน

Advertisements
%d bloggers like this: