ตอนที่ 46 – แตกคอ

อำมาตย์ 1 : ข้าว่าเราปราบปรามพวกไพร่อุปถัมภ์ไงก็ไม่สิ้นซากหรอก ตอนนี้มันแตกกระเจิงก็จริงแต่ข้าว่าอีกหน่อยมันก็รวมตัวกันกลับมาอีก

อำมาตย์ 2 : ถ้ามันกลับมาประท้วงที่พระนครอีกพวกเราก็ปราบมันอีก จะยากอะไร

อำมาตย์ 3 : ปราบพวกมันทีฝรั่งก็เทหุ้นขายกันที ไพร่พาณิชย์ก็ร้อนใจหาว่าพวกเราไม่มีฝีมือ ไพร่พาณิชย์อาจจะหยุดทำบุญกะพวกเรานะท่าน รอบนี้ไพร่พาณิชย์ก็ร่ำๆจะให้ข้าใช้ไม้อ่อนกะพวกมัน

อำมาตย์ 1 : ไม้อ่อนยังไง

อำมาตย์ 3 : ไพร่พาณิชย์อาสาจะลงขันแจกเงินจ้างให้พวกมันกลับบ้านนอกไป

อำมาตย์ 1 : ไม่เลวนะท่าน ที่พวกมันมาประท้วงก็เพื่อเรียกร้องให้ลดภาษี ถ้าพวกมันได้เงินติดไม้ติดมือกลับไปบ้างคงไม่ย้อนกลับมาประท้วง

อำมาตย์ 2 : เรื่องอะไรต้องเอาใจพวกมัน ถ้าไพร่พาณิชย์อยากลงขันทำบุญก็เอามาให้พวกเราสิเพราะพวกเราเป็นฝ่ายลงแรงปราบปรามพวกมัน

อำมาตย์ 1 : ข้าว่า่ท่านประเมินพวกมันต่ำไป เดี๋ยวนี้มีเฟซบุ๊คมีทวิตเตอร์ทำให้พวกมันติดต่อสื่อสารกันได้สะดวก ปราบปรามด้วยอาวุธยังไงเครือข่ายพวกมันก็ไม่สิ้นซาก

อำมาตย์ 3 : ข้าเห็นด้วย ข้าไปปรึกษาสภาพาณิชย์ดีกว่า

Advertisements
%d bloggers like this: